Pagdating ng mga espanyol sa pilipinas

Rated 3.85/5 based on 591 customer reviews

Inilulugar ng dekalogo ang pangyayari alinsunod sa pananaw ng Makapangyarihang Tinig.Kung ipagpapalagay na walang kaayusan sa lipunan, ang Makapangyarihang Tinig ang magtatakda ng mga hakbang kung paano mamumuhay, kung paano mag-iisip, kung paano makikipagkapuwa, kung paano pasisilaghin ang hanay, at kung paano iiral nang hindi sumasalungat sa dakilang mithi.Tunghayan halimbawa ang unang pahayag: “Ang wika ay dakilang biyaya ng Maykapal sa sangkatauhan.Bawat bansa ay binigyan ng Diyos ng kani-kaniyang wika na pagkakakilanlan.” Kung ang wika ang biyaya ng Maykapal, ang kakayahan ng tao na umimbento ng sariling wika ay namemenos.Nakapaloob ito sa Pambansang Awit, Panunumpa sa watawat, at sa lahat ng sagisag ng kalayaan at kasarinlan. Tungkulin ng bawat Pilipino na pag-aralan, gamitin, pangalagaan, palaganapin, mahalin at igalang ang Wikang Pambansa kasabay ang gayon ding pagmamalasakit sa lahat ng katutubong wika at mga wikang ginagamit sa Pilipinas. Ang pagmamahal at paggalang sa wika ay katapat ng pagmamahal at paggalang sa sarili. Taglay ng lahat ng katutubong wika ang kagitingan, dugo at buhay ng mga bayani at ng iba pang dakilang anak ng bansa. Malaya na gumamit at pagyamanin ang iba pang wikang gustong matutuhan.Sa pagkatuto ng iba ay lalo pang pakamahalin ang mga kinagisnang wika.

pagdating ng mga espanyol sa pilipinas-65

pagdating ng mga espanyol sa pilipinas-30

pagdating ng mga espanyol sa pilipinas-51

Sa pahayag ni Jolad Santos, ang wika ay parang tipak ng batong isinasalin ng Maykapal sa mga tao.

Si Jolad Santos bilang punong komisyoner ay maipapalagay na hindi newtral na entidad bilang tagapagpahayag ng dekalogo, lalo kung ang dekalogo ay may kaugnayan sa wika, dahil ang anumang arbitraryong kautusan na nagtatangkang pangibabawan ang mga opisyal na batas ay maituturing na subersibo kung hindi man diktador.

Sa paulit-ulit na pagbanggit ni Jolad Santos sa kaniyang “dekalogo,” ang nasabing kautusan ay waring nagiging wagas na totoo (kahit mapabubulaanan), at maiisip na hindi mababali at nakasandig sa matatag na pader.

Isinisiksik ni Jolad Santos sa mga mambabasa ang bilang ni Mc Farland, ngunit kung bakit naging gayon o kung ano ang nararapat gawin sa harap ng modernong Tore ng Babel ay bahala na ang sambayanan upang humanap ng sagot alinsunod marahil sa nais nitong pagdulog.

Ang ikatlo at ikaapat na pahayag ni Jolad Santos ay mahihinuhang hinugot sa Saligang Batas 1973 at 1987, at muling pagsasakataga ng mga probisyon nito. Quezon bilang “Ama ng Wikang Pambansa” ay puwedeng pagtaluhan, dahil ang tunay namang nagsikap na isabatas ang Pambansang Wikang Filipino ay si dating Punong Mahistrado Norberto Romualdez, sa tulong ng mga mambabatas na nagmula sa iba’t ibang lalawigang hindi saklaw ng Tagalog.

Leave a Reply